کاریکلماتورهای تلخ و شیرین ، گاهی ملس

دل نوشته های حسین ناژفر                                                                             

کاریکلماتور در انجمن ادبی شهرداری - 93/6/17

بازنشر مطالب این وبلاگ با ذکر نام نویسنده و نام وبلاگ مجاز مي باشد

1  - زندان پارک شد ، دلم گرفت از «دار» و درختش.

2  - تفنگ هرچه دارد از پر ِ قنداقش دارد.

3  - باربر تنها کسی است که پشتش هم سنگ می آورد.

4  - پیش کسوتی در کسوت فقر مرد.

5  - به عیادت سفال رفتم ، حالش را با تلنگر  پرسيدم.

6  - تنها کشف معکوس ، کشف حجاب بود.

7  - معتاد تابلو  بود ، اما رنگی به رو نداشت.

8  - زخم دلم را با لب‎خند پانسمان کرد.

9  - حادثه خبر نمی کند اما بی خبر هم نمی گذارد.

10 - حرف دو پهلو ، در الفبای هیچ فرهنگی وجود ندارد.

11 - شاید پسته ی خندان با اخلاق ترین خشکبار قنادی باشد

12 - ای کاش طلای زندگی با قاف جدایی پیوند نخورد.

13- پسته‎ي كله قوچي ، در ذهن فقير چرا مي كند.

14- آدم تنها کسي بود که مثل آدم زندگي کرد.

15- ترازوی کودک گرسنه ، آدم های سیر را توزین می کرد.

16- چرت عزراییل با نشت گاز پاره شد.

17- خطاط خوش صدا ، عاشق مرکب خوانی بود.

18- حکومت سایه ، هم سایه تمی پذیرد.      

19- این روزها اغلب مردم پشت فرمان هستند ، کسی به فکر قیصر نیست.

20- چک چک  ِ یادت ، با ناودان خیالم ضرب می گیرد.

 

نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم شهریور ۱۳۹۳ساعت 18:33 توسط حسین ناژفر |
نمايش باکس نظرات
بستن باکس نظرات