کاریکلماتورهای تلخ و شیرین ، گاهی ملس

دل نوشته های حسین ناژفر                                                                             

1- بعضی ها نخ می دهند تا لقمه نانی به کف آورند.

2- عطسه رله ی تاخیری تنبل حرفه ای است.

3- در کله پزی، زبان مادری هم امنیت ندارد.

4- خانه به دوش، فاتح دنیا است.

5- «بدبده» درس می دهد، بد بده.

6- فیش حج، در حوض اعراب شنا می کند.

7  - منزوی ، شهرتش را به  «تنها» تغییر داد.

8  - آدم های ستاد تخریب ، تخصص نوسازی ندارند.

9  - دکتر مومن پشت سر نمک و شکر غیبت نمی کند.

10- دو دو تا چهارتا ، زیباترین معادله ی منطقی است.

11- تابلوی «عکسبرداری ممنوع» ، عکاس را عصبانی کرد.

12- «تقدیر» از نامش پیدا است  ، دیر  تَقَش در می آید.

13- دست آورد نشان می دهد که پا کاره ای نیست.

14- ابر  ِ کله پا شده ، بر تاق آسمان می بارد.

15- شادترین الفبا ، الفبای موسیقی هستند.

و یا می توانید در  سایت لوح بخوانید.

و دیگر کاریکلماتورهایم هر روز در روزنامه آفرینش - شاپرک(ستون اجتماعی) 

نوشته شده در سه شنبه دوم آذر ۱۳۸۹ساعت 12:40 توسط حسین ناژفر |
نمايش باکس نظرات
بستن باکس نظرات