کاریکلماتورهای تلخ و شیرین ، گاهی ملس

دل نوشته های حسین ناژفر                                                                             

کاریکلماتور در انجمن ادبی شهرداری - 92/11/26

بازنشر مطالب این وبلاگ با ذکر نام نویسنده و نام وبلاگ مجاز مي باشد

1  - فقط دزدها از «آگاهی» می ترسند.

2  - رویای فرهاد ، دیابتی ترین رویا است.

3  - نام همه ی دختران مرد فقیر ، آرزو بود.

4  - در بیستون ، ستونی برای فرج نمی یابم.

5  - دکان جنگل با بریدن درختانش تخته شد.

6  - سر مدادها را خدمت نرفته می تراشند.

7  - عده ای کسر کار خود را با غیبت پر می کنند.

8  - فرصت طلب از رابطه ی شکر آب ، مربا می پزد.

9  - عده ای زبان مادری را با اخلاق پدری صحبت می کنند.

10 - دلاک ، پاک ترین نان را از چرک ترین تن بدست می آورد.

11 - روزگار سر ماهی سیاسی و غیر سیاسی را زیر آب می کند.

12 - سرطان پایان زندگی نیست ، آغاز زندگی پزشک و دارو ساز است.

13 - دختر فقیر ، جهاز هاضمه اش را به خانه ی بخت برد.

14 - صياد بال ‎پرنده كباب ‎كرد، بوی پرواز در آسمان پیچید.

15 - عده ای خط فقر را بدون قلم تمرین می کنند.

16 - زخم بستر باقی خاطراتش را در گور نوشت.

17 - شبنم ، روياي خيس گل است.

18 - فرش فقیر ، خواب ندارد.

 

نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند ۱۳۹۲ساعت 17:14 توسط حسین ناژفر |
نمايش باکس نظرات
بستن باکس نظرات