کاریکلماتورهای تلخ و شیرین ، گاهی ملس

دل نوشته های حسین ناژفر                                                                             

1  - کشت دیم ، نگران رفاقت ابر و باد است.

2  - آدم ها در بورس با هم کورس می گذارند.

3  - درخت ها را مرتب می کارند تا به هم تنه نزنند. 

4  - اختتامیه ، همان افتتاحیه ی عاقبت بخیر است.

5  - خواب زمستانی بهار ، از تابستان آغاز می شود. 

6  - قفس ، قدیمی ترین منطقه پرواز ممنوع بوده است. 

7  - در آشپزخانه ی فقیر ، خبری از «آتش و تهیه» نیست.

8 - ارتباطات رادیویی هم گاهی نا مشروع ازآب درمی آیند. 

9 - شیرین ترین نوایی که شنیدم از دهان نی شکر بود. 

10- وایرلس ، اعلام حکومت نظامی به پرنده ها است.

11- دانشجو معتاد شد ، واحدهای عملی بر داشت.

12- بیمار«رادیو دارو»خورد ،موج اش عوض شد.

13- اتوبوس واحد ، خاستگاه  ِ ایستادگی است.

14  - گیاه بابا آدم ، تبعیض در خلقت است.

15- خیاط کهنه کار ، پیراهن نو می دوزد.

و یا می توانید در  سایت لوح  بخوانید.


دیگر کاریکلماتورهایم هر روز در روزنامه آفرینش - شاپرک(ستون اجتماعی)


نشریه تخصصی شعر یانوس به روز شد.(شماره چهارم)

   (نشریه الکترونیکی شعر ، نقد و بررسی آثار شعرا و نویسندگان)

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 7:9 توسط حسین ناژفر |
نمايش باکس نظرات
بستن باکس نظرات