کاریکلماتورهای تلخ و شیرین ، گاهی ملس

دل نوشته های حسین ناژفر                                                                             

کاریکلماتور سری دوازدهم

1  - چتر ، تو سري خور  ِ باران است.

2  - قارچ ، با كلاه ايمني به دنیا می آید.

3  - قيچي ، برش دار ترين  وسيله است.

4  - دهانم لق شده ، بايد آچار كشي‎شود.

5  - ميناي  ِ ‎دندانم پير شده ، پر سياه در ‎آورده.

6  - درطباخي ،‎ جایگاه  ِ مغز و زبان متفاوت است.

7  - سينماي صامت ، برای ناشنوا راه اندازی شده.

8  - رخت ِ آخرتم را بر چوب رختي عزراييل‎مي آويزم.

9  - روياي ِ ‎نابينا ، بين‎خواب‎وبيداري‎تقسيم‎مي شود.

10- سال سپری شد ، تقويم  ِ عمرم ‎معكوس‎‎كشید.

11- براي  ِ گرفتن  ِ زهرچشم ، به انستيتو رازي رفتم.

12- هنگام  ِ خشك سالي ، ماهي روزه‎ي آب می گیرد.

13- ازمحل‎كار مورخ‎تا پيش گو ، گاهي‎هزاران سال‎راه است.

14- ساعت‎ها‎ هنگام  ِ عروسي ، برسر  ِ يكديگر ثانيه‎مي‎ريزند.

15- همه‎ي ماه‎هاي ترك  ِ تحصيل‎كرده ،  سه ماه تعطيلي است.  

 بازنشرمطالب این وبلاگ باذکرمنبع و اطلاع مدیر وبلاگ مجاز ميباشد.

نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت 11:12 توسط حسین ناژفر |
نمايش باکس نظرات
بستن باکس نظرات